ทำงานมาได้ 4 เดือนแล้ว

ชีวิตการทำงานต่างจากชีวิตสมัยเรียนอย่างที่คาดไว้

สำหรับฉัน ถือว่าเป็นไปในทางที่ดีพอสมควร

 

จากที่เคยตื่นสาย

เปลี่ยนเป็นตื่นตีสามครึ่ง เพื่อให้ทันรถเมล์ตอนตีสี่ครึ่ง และไปให้ทันเข้างานตอนตีห้า

ถึงจะทำงานตั้งแต่เช้ามืด

แต่ฉันคิดว่าการไปทำงานเช้า ๆ แบบนี้ก็มีข้อดีหลายอย่างเหมือนกันนะ

เช่น ฝึกให้ฉันเป็นคนตื่นเช้า ไม่ต้องเบียดเสียดกัน ไม่ต้องเจอกับปัญหารถติด ไม่ต้องเจอมลพิษทางอากาศและทางเสียง

นอกจากตื่นเช้าแล้ว ฉันยังได้เปลี่ยนพฤติกรรมการทานอาหาร

จากแต่ก่อนทานข้าวไม่ตรงเวลา หรือบางทีก็ไม่ได้ทานเลย

เปลี่ยนเป็นทานตรงเวลามากขึ้นและครบทั้งสามมื้อ

ยังไงก็ตาม ยังมีอีกหลายสิ่งหลายอย่างที่ฉันต้องเรียนรู้ และปรับตัวต่อไป 

 

ถึงแม้จะพบเจอกับสภาพแวดล้อมใหม่ตามจังหวะชีวิตที่ต้องเปลี่ยนแปลงตลอดเวลาเช่นทุกชีวิตบนโลกนี้

แต่ความทรงจำเกี่ยวกับวัยเรียนของตัวเองก็ยังอยู่เช่นเดิม

บางขณะ

คิดถึงช่วงเวลาดี ๆ ตอนเป็นนักเรียน นักศึกษา

คิดถึงเพื่อน ๆ 

คิดถึงคุณครู อาจารย์ 

คิดถึงสิ่งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นและสิ่งที่ได้ทำในชีวิตวัยเรียน

ความทรงจำกลายเป็นแรงกำลังใจให้ฉันก้าวเดินต่อไปได้ในยามที่ท้อ หรือ เศร้าใจ

 

ชีวิตวัยเรียนในสถานศึกษาช่วงหนึ่งได้ผ่านพ้นไปแล้ว

แต่ชีวิตวัยเรียนของฉันยังคงดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ จนกว่าฉันจะหมดลมหายใจ